IVF-behandeling (in-vitrofertilisatie in Turkije), ook wel bekend als in-vitrofertilisatie of kortweg IVF, is een complexe reeks procedures die tot de geboorte van een baby kan leiden. Het is een methode om onvruchtbaarheid te behandelen, een aandoening waarbij het voor de meeste stellen onmogelijk is om zwanger te worden, zelfs na een jaar proberen. In-vitrofertilisatie is tevens een methode om te voorkomen dat genetische afwijkingen aan kinderen worden doorgegeven. <\/p>\n\n
Bij in-vitrofertilisatie worden rijpe eicellen uit de eierstokken verwijderd en vervolgens in een laboratorium met sperma bevrucht. Daarna wordt een of meer bevruchte eicellen, ook wel embryo\u2019s genoemd, in de baarmoeder geplaatst. Dit is de plek waar baby\u2019s groeien. Een volledige cyclus van in-vitrofertilisatie duurt twee tot drie weken. Soms worden deze stappen in verschillende fasen opgesplitst, waardoor het proces langer kan duren. <\/p>\n\n
De meest succesvolle behandelmethode voor vruchtbaarheid waarbij embryo\u2019s of eicellen worden gebruikt en sperma wordt ingezet. Deze reeks behandelingen wordt gezamenlijk aangeduid als geassisteerde voortplantingstechniek. <\/p>\n\n
In-vitrofertilisatie kan worden uitgevoerd met de eicellen en het sperma van het paar zelf. Er kan ook gebruik worden gemaakt van embryo\u2019s, eicellen of sperma van een onbekende of bekende donor. In bepaalde gevallen kan worden overwogen om een draagmoeder in te schakelen, bij wie een embryo in de baarmoeder wordt ge\u00efmplanteerd. <\/p>\n\n
Uw kansen op een gezonde baby via in-vitrofertilisatie hangen af van verschillende factoren, waaronder uw leeftijd en de oorzaak van de onvruchtbaarheid. Bovendien gaat in-vitrofertilisatie gepaard met procedures die tijdrovend, kostbaar en niet altijd succesvol zijn. Wanneer er meer dan \u00e9\u00e9n embryo in de baarmoeder van een vrouw wordt ge\u00efmplanteerd, kan dit leiden tot een zwangerschap met meer dan \u00e9\u00e9n kind. Dit wordt een meerlingzwangerschap genoemd. <\/p>\n\n
Uw zorgteam kan u helpen begrijpen hoe in-vitrofertilisatie in zijn werk gaat, wat de risico\u2019s zijn en of dit voor u een geschikte optie is.<\/p>\n\n
In-vitrofertilisatie in Turkije is een behandelmethode voor onvruchtbaarheid of genetische aandoeningen. Voordat u voor in-vitrofertilisatie als behandeling voor onvruchtbaarheid kiest, kunnen u en uw partner andere behandelingsopties overwegen waarbij zo min mogelijk ingrepen in het lichaam plaatsvinden. Zo helpen vruchtbaarheidsmedicijnen de eierstokken om meer eicellen te produceren. Bij een procedure die intra-uteriene inseminatie wordt genoemd, wordt sperma in de baarmoeder ingebracht op het moment dat de eicel door de eierstok wordt vrijgegeven, ook wel de ovulatie genoemd. <\/p>\n\n
Soms wordt in-vitrofertilisatie aangeboden als een optie voor de behandeling van onvruchtbaarheid bij mensen ouder dan 40 jaar. Deze behandeling kan ook worden uitgevoerd wanneer u aan bepaalde medische aandoeningen lijdt. In-vitrofertilisatie kan bijvoorbeeld een optie zijn voor u of uw partner als een van u beiden lijdt aan: <\/p>\n\n
Verstopping of beschadiging van de eileiders. Eicellen worden via de eileiders van de eierstokken naar de baarmoeder getransporteerd. Als beide eileiders verstopt of beschadigd zijn, wordt het bemoeilijkt dat eicellen bevrucht worden of dat het embryo zich naar de baarmoeder verplaatst. <\/p>\n\n
Ovulatiestoornissen. Als er geen ovulatie plaatsvindt of als deze niet regelmatig plaatsvindt, zijn er minder eicellen die door het sperma bevrucht kunnen worden. <\/p>\n\n
Endometriose. Deze aandoening treedt op wanneer weefsel dat lijkt op het baarmoederslijmvlies zich buiten de baarmoeder ontwikkelt. Endometriose kan zowel de eierstokken als de baarmoeder en de eileiders aantasten. <\/p>\n\n
Baarmoederfibromen. Fibromen zijn gezwellen die zich in de baarmoeder vormen. Ze zijn meestal niet kwaadaardig. Ze komen veel voor bij vrouwen tussen de 30 en 40 jaar. Fibromen kunnen ervoor zorgen dat een bevruchte eicel moeite heeft om zich aan het baarmoederslijmvlies te hechten. <\/p>\n\n
Eerdere ingreep om zwangerschap te voorkomen. Bij een ingreep die bekendstaat als sterilisatie worden de eileiders doorgesneden of afgesloten om zwangerschap volledig te voorkomen. Als u na een sterilisatie toch zwanger wilt worden, kan in-vitrofertilisatie uitkomst bieden. Dit kan een haalbare optie zijn als u geen interesse hebt in of niet in staat bent om de operatie te ondergaan die nodig is om de sterilisatie ongedaan te maken. <\/p>\n\n
Problemen met het sperma. Een tekort aan sperma of afwijkingen in de bewegingen, grootte of vorm van de zaadcellen kunnen ertoe leiden dat het sperma de eicellen niet kan bevruchten. Als uit onderzoeken door een medisch deskundige blijkt dat er problemen zijn met het aantal zaadcellen, kan een bezoek aan een vruchtbaarheidsspecialist nodig zijn om vast te stellen of er behandelingsmogelijkheden zijn of dat er sprake is van andere gezondheidsproblemen. <\/p>\n\n
Onverklaarbare onvruchtbaarheid. Dit is het geval wanneer uit onderzoek niet blijkt wat de oorzaak is van de onvruchtbaarheid van een persoon. <\/p>\n\n
Een genetische aandoening die erfelijk is. Als u of uw partner het risico loopt deze genetische aandoening aan uw kind door te geven, kan het zorgteam u aanraden om een behandeling met in-vitrofertilisatie te ondergaan. Dit wordt een pre-implantatie genetische test genoemd. Nadat de eicellen zijn afgenomen en bevrucht, worden ze getest op specifieke genetische aandoeningen. Niet al deze aandoeningen kunnen echter worden opgespoord. Sommige embryo\u2019s die geen genetische afwijking lijken te hebben, kunnen in de baarmoeder worden geplaatst. <\/p>\n\n
De wens om de vruchtbaarheid te behouden wordt vaak ingegeven door kanker of andere medische aandoeningen. Kankerbehandelingen zoals chemotherapie en bestraling kunnen de vruchtbaarheid aantasten. Als u van plan bent om met een kankerbehandeling te beginnen, kan in-vitrofertilisatie een mogelijkheid zijn om in de toekomst nog kinderen te krijgen. Eicellen kunnen uit de eierstokken worden verwijderd en bewaard voor later gebruik. Ze kunnen ook worden bevrucht en als embryo\u2019s worden bewaard voor later gebruik. <\/p>\n\n
Vrouwen die geen functionerende baarmoeder hebben of bij wie een zwangerschap een direct gezondheidsrisico vormt, kunnen ervoor kiezen om in-vitrofertilisatie te ondergaan, waarbij een andere persoon de baby draagt. Deze persoon wordt de draagmoeder genoemd. In dit geval worden de eicellen die u produceert bevrucht met sperma, maar worden de ontstane embryo\u2019s in de baarmoeder van de draagmoeder geplaatst. <\/p>\n\n
Om te beginnen is het belangrijk om een betrouwbare vruchtbaarheidskliniek te vinden. Als je in de Verenigde Staten woont, bieden de Centers for Disease Control and Prevention en de Society for Assisted Reproductive Technology informatie over de specifieke zwangerschaps- en geboortecijfers van de verschillende klinieken. <\/p>\n\n
Het slagingspercentage van een vruchtbaarheidskliniek hangt af van verschillende factoren. Het is afhankelijk van de leeftijd en de medische toestand van de pati\u00ebnten die daar worden behandeld, en van de behandelmethoden van de kliniek. Wanneer u met een medewerker van de kliniek spreekt, dient u ook om specifieke informatie te vragen over de kosten van elke fase van het traject. <\/p>\n\n
Voordat u begint aan een cyclus van in-vitrofertilisatie (IVF) met eicellen en sperma van uzelf, zullen zowel u als uw partner waarschijnlijk een aantal screeningtests moeten ondergaan. Deze omvatten: <\/p>\n\n
Tests van de ovari\u00eble reserve. Hierbij worden bloedonderzoeken uitgevoerd om vast te stellen hoeveel eicellen er in het lichaam aanwezig zijn. Dit wordt ook wel de eicelvoorraad genoemd. De resultaten van deze bloedonderzoeken, die doorgaans in combinatie met een echografie van de eierstokken worden gebruikt, kunnen helpen bij het voorspellen hoe uw eierstokken op vruchtbaarheidsmedicatie zullen reageren. <\/p>\n\n
Spermaonderzoek. Sperma is het vloeibare medium waarin de zaadcellen zich bevinden. Met dit onderzoek kan de hoeveelheid zaadcellen in het lichaam, hun structuur en beweeglijkheid worden vastgesteld. Het onderzoek kan deel uitmaken van de eerste vruchtbaarheidsbeoordeling. Het onderzoek kan worden uitgevoerd voordat met de behandeling via in-vitrofertilisatie wordt begonnen. <\/p>\n\n
Screening op infectieziekten. Zowel jij als je partner worden gescreend op ziekten zoals hiv. <\/p>\n\n
Oefen de embryotransplantatie. Bij deze test wordt geen echt embryo in de baarmoeder geplaatst. De test kan worden gebruikt om de grootte van de baarmoeder te bepalen. Ook kan de test helpen bij het vaststellen welke procedure de meeste kans van slagen heeft wanneer \u00e9\u00e9n of meer embryo\u2019s worden geplaatst. <\/p>\n\n
Baarmoederonderzoek. Voordat u met in-vitrofertilisatie begint, wordt het baarmoederslijmvlies onderzocht. Hiervoor kan een echografie nodig zijn. Via de baarmoederhals wordt vloeistof door een uiterst dun plastic buisje naar de baarmoeder gepompt. Dit helpt bij het verkrijgen van gedetailleerdere echobeelden van het baarmoederslijmvlies. Daarnaast kan het baarmoederonderzoek ook een onderzoek omvatten dat hysteroscopie wordt genoemd. Hierbij wordt een dunne, flexibele en verlichte scoop via de vagina in de baarmoeder ingebracht om de binnenkant van de baarmoeder te bekijken. <\/p>\n\n
Dit is het aantal eicellen dat in de baarmoeder wordt geplaatst; dit hangt doorgaans af van de leeftijd van de pati\u00ebnt en het aantal eicellen dat is afgenomen. Aangezien de kans dat bevruchte eicellen zich aan het baarmoederslijmvlies hechten bij oudere personen doorgaans kleiner is, worden er meer embryo\u2019s teruggeplaatst, met uitzondering van gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van eicellen die zijn gedoneerd door jonge donoren, genetisch geteste embryo\u2019s of in andere situaties. <\/p>\n\n
De meeste zorgverleners houden zich aan specifieke richtlijnen om de kans op een drielingzwangerschap of meer te voorkomen. In bepaalde landen is bij wet vastgelegd hoeveel embryo\u2019s er mogen worden teruggeplaatst. U en uw zorgteam komen overeen hoeveel embryo\u2019s er in de baarmoeder mogen worden teruggeplaatst voordat de terugplaatsingsprocedure van start gaat. <\/p>\n\n
De overtollige embryo\u2019s kunnen worden ingevroren en vervolgens gedurende vele jaren worden bewaard voor gebruik in de nabije toekomst. Niet alle ingevroren embryo\u2019s zullen het invries- en ontdooiproces overleven, maar het merendeel wel. <\/p>\n\n
De ingevroren embryo\u2019s die u hebt, kunnen ervoor zorgen dat volgende cycli van in-vitrofertilisatie goedkoper en minder pijnlijk worden. Het is ook mogelijk om ingevroren embryo\u2019s die niet worden gebruikt, te doneren aan een ander koppel of een onderzoeksinstituut. Daarnaast kunt u embryo\u2019s die u niet nodig hebt, laten vernietigen. Het is belangrijk dat u, voordat de embryo\u2019s worden gemaakt, met een gerust hart beslissingen neemt over eventuele extra embryo\u2019s. <\/p>\n\n
Wanneer er tijdens in-vitrofertilisatie meer dan \u00e9\u00e9n embryo in uw baarmoeder is ge\u00efmplanteerd, kan dit leiden tot een meerlingzwangerschap. Dit kan gezondheidsrisico\u2019s met zich meebrengen voor zowel u als uw kinderen. In bepaalde situaties kan een ingreep, ook wel foetale reductie genoemd, een mogelijkheid zijn om ervoor te zorgen dat er minder baby\u2019s worden geboren, waardoor de gezondheidsrisico\u2019s kleiner zijn. De beslissing om een foetale reductie te ondergaan is een ingrijpende beslissing die emotionele, ethische en psychologische risico\u2019s met zich meebrengt. <\/p>\n\n
Heeft u nagedacht over de mogelijke risico\u2019s die gepaard gaan met het gebruik van donoreicellen, donorsperma, embryo\u2019s of zelfs een draagmoeder? Een gekwalificeerde hulpverlener met kennis van donorvraagstukken kan u helpen inzicht te krijgen in deze kwesties, waaronder uw wettelijke rechten als donor. Het is ook mogelijk om een advocaat in te schakelen om gerechtelijke documenten op te stellen die u helpen om de wettelijke ouder te worden van een embryo dat zich in de baarmoeder ontwikkelt. <\/p>\n\n
Zodra de voorbereidingen zijn afgerond. Nadat de voorbereidingen zijn afgerond, volgt een cyclus van in-vitrofertilisatie<\/a><\/strong> <\/a> duurt tussen de 2 en 3 weken. De cyclus kan langer duren dan nodig is. De stappen van de cyclus zijn als volgt: <\/p>\n\n Een cyclus van in-vitrofertilisatie begint met het toedienen van in het laboratorium vervaardigde hormonen, die de eierstokken stimuleren om meerdere eicellen aan te maken in plaats van de ene eicel die zich normaal gesproken elke maand ontwikkelt. De reden dat er meerdere eicellen nodig zijn, is dat sommige eicellen na de bevruchting niet goed bevrucht raken of zich niet goed ontwikkelen. <\/p>\n\n De eierstokken stimuleren om eicellen te ontwikkelen. Er zijn hormooninjecties die ervoor zorgen dat er meer dan \u00e9\u00e9n eicel tegelijkertijd groeit. De injectie kan follikelstimulerend hormoon (FSH) bevatten, of een eenmalige dosis lute\u00efniserend hormoon (LH), of beide. <\/p>\n\n De eicellen helpen rijpen. Het hormoon dat bekendstaat als humaan choriongonadotrofine (HCG), evenals andere medicijnen, kan helpen om de eicellen te laten rijpen en voor te bereiden op het vrijkomen uit hun omhulsels, ook wel follikels in de eierstokken genoemd. <\/p>\n\n De vertraging van de eisprong. Deze medicijnen zorgen ervoor dat je lichaam niet te vroeg begint met het vormen van eicellen. <\/p>\n\n Zorg ervoor dat het baarmoederslijmvlies zich opbouwt. Je kunt beginnen met het innemen van progesteronsupplementen; dit hormoon wordt \u00e9\u00e9n dag v\u00f3\u00f3r de ingreep voor de eicelafname aangemaakt. Je kunt deze supplementen ook innemen rond het moment waarop een embryo in de baarmoeder is ge\u00efmplanteerd. Ze vergroten de kans dat bevruchte eicellen zich aan het baarmoederslijmvlies hechten. <\/p>\n\n Uw arts bepaalt welke medicijnen u moet innemen en wanneer u ze moet gebruiken.<\/p>\n\n In de meeste gevallen is een stimulatie van je eierstokken van maximaal twee weken nodig voordat je eicellen klaar zijn om te worden afgenomen via de eicelafnameprocedure. Om te bepalen wanneer de eicel klaar is om te worden afgenomen, kan het zijn dat je het volgende nodig hebt: <\/p>\n\n Vaginale echografie, een visueel onderzoek van de eierstokken om de ontwikkeling van de haarfollikels te volgen. Dit zijn de met vloeistof gevulde zakjes in de eierstokken, waarin eicellen zich ontwikkelen. <\/p>\n\n Bloedonderzoeken om vast te stellen of je reageert op de medicijnen voor ovari\u00eble stimulatie. Het oestrogeengehalte stijgt doorgaans naarmate de follikels groeien. Het progesterongehalte blijft tot na de eisprong binnen het lage bereik. <\/p>\n\n Soms moeten IVF-behandelingen worden afgebroken voordat de eicellen worden afgenomen. De redenen hiervoor zijn: <\/strong><\/p>\n\n Dit is de ingreep waarbij eicellen uit beide eierstokken of uit \u00e9\u00e9n ervan worden verwijderd. De ingreep vindt plaats in de praktijk van uw arts of in een kliniek. De ingreep kan worden uitgevoerd tussen 34 en 36 uur na de laatste injectie met vruchtbaarheidsmedicatie en v\u00f3\u00f3r de eisprong. <\/p>\n\n Voorafgaand aan de eicelpunctie krijgt u een medicijn toegediend om uw stress te verminderen en pijn te voorkomen.<\/p>\n\n Er wordt een echografieapparaat in de vagina ingebracht om de follikels te lokaliseren. Dit zijn de zakjes in de eierstokken waarin zich elk een eicel bevindt. Een naald wordt via een echografische geleiding door de vagina en in de follikels gebracht om eicellen te verwijderen. Deze procedure wordt transvaginale echografie genoemd. <\/p>\n\n Als de eierstokken met deze methode niet via de vagina kunnen worden gelokaliseerd, kan een echografie van de buikstreek worden gebruikt om de naald via de buik naar de eierstokken te leiden.<\/p>\n\n De eicellen worden uit de follikels verwijderd met behulp van een instrument dat is aangesloten op afzuigapparatuur. Binnen ongeveer 20 minuten worden er veel eicellen verwijderd. <\/p>\n\n Na de ingreep kunt u last krijgen van krampen en een gevoel van druk of volheid.<\/p>\n\n De rijpe eicellen worden in een vloeistof geplaatst om de ontwikkeling te bevorderen. Eicellen die er gezond en rijp uitzien, worden met sperma vermengd om embryo\u2019s te produceren. Niet alle eicellen kunnen echter met een hoog succespercentage worden bevrucht. <\/p>\n\n Als je het sperma van een partner gebruikt, moet er \u2019s ochtends v\u00f3\u00f3r de eicelpunctie een spermastaal worden afgenomen in de praktijk van de arts of in een kliniek. Je kunt het sperma ook van tevoren afnemen en invriezen. <\/p>\n\n Meestal wordt het spermastaal verkregen door middel van masturbatie. In gevallen waarin iemand niet in staat is tot sperma-uitwisseling of geen sperma heeft, kunnen alternatieve methoden worden toegepast. Zo wordt bij een procedure die \u2018testiculaire aspiratie\u2019 wordt genoemd, met behulp van een naald of een chirurgische ingreep sperma rechtstreeks uit de zaadbal afgenomen. Ook sperma van donoren behoort tot de mogelijkheden. Sperma kan in het laboratorium uit het zaadvloeistof worden gescheiden. <\/p>\n\n Er worden twee verschillende methoden toegepast voor de bevruchting van eicellen met sperma:<\/strong><\/p>\n\n Conventionele inseminatie. Gezonde, volgroeide eicellen en sperma worden gemengd in een gecontroleerde omgeving, een zogenaamde incubator. <\/p>\n\n Intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI). In elke rijpe eicel kan \u00e9\u00e9n gezond sperma worden ingebracht. Meestal wordt ICSI toegepast wanneer de kwaliteit of kwantiteit van het sperma een probleem vormt. De methode kan ook worden toegepast in gevallen waarin bevruchtingspogingen tijdens eerdere IVF-cycli zijn mislukt. <\/p>\n\n In bepaalde situaties kunnen alternatieve behandelingen worden aanbevolen voordat de embryo\u2019s in de baarmoeder worden ge\u00efmplanteerd. Deze omvatten: <\/p>\n\n Het geassisteerde uitkomen. In de 5 \u00e0 6 dagen na de bevruchting \u201ekomt\u201d het embryo uit het dunne vlies dat het omhult. Het embryo kan zich vervolgens hechten aan het baarmoederslijmvlies. <\/p>\n\n Als u wat ouder bent en zwanger wilt worden, of als eerdere pogingen tot in-vitrofertilisatie niet zijn geslaagd, kan het gebruik van \u2018assisted hatching\u2019 worden aanbevolen. Bij deze methode wordt er een gaatje in het membraan van het embryo gemaakt voordat het embryo in de baarmoeder wordt geplaatst. Hierdoor kan het embryo uitkomen en zich hechten aan het baarmoederslijmvlies. Assisted hatching kan ook nuttig zijn voor ingevroren embryo\u2019s of eicellen, omdat het membraan door dit proces hard kan worden. <\/p>\n\n Genetisch onderzoek v\u00f3\u00f3r de pre-implantatie. De embryo\u2019s worden in de incubator gekweekt totdat ze een stadium bereiken waarin een klein deel van het embryo wordt verwijderd. Het monster wordt onderzocht op genetische aandoeningen of op de juiste hoeveelheid draadachtige DNA-structuren, de zogenaamde chromosomen. Normaal gesproken telt elke cel 46 chromosomen. De embryo\u2019s die geen afwijkingen in hun genen of chromosomen vertonen, kunnen in de baarmoeder worden geplaatst. <\/p>\n\n Genetisch onderzoek v\u00f3\u00f3r de implantatie kan de kans verkleinen dat een kind een genetische aandoening van een van de ouders erft. Dit is echter niet voldoende om die kans volledig uit te sluiten. Tijdens de zwangerschap wordt aangeraden om onderzoek te laten doen naar mogelijke prenatale afwijkingen. <\/p>\n\n Uw kansen op een gezonde baby via IVF hangen af van tal van factoren, zoals uw leeftijd en de oorzaak van de onvruchtbaarheid. Bovendien gaat IVF gepaard met ingrepen die tijdrovend, duur en ingrijpend kunnen zijn. Als er meer dan \u00e9\u00e9n embryo in de baarmoeder wordt geplaatst, kan dit leiden tot een zwangerschap met meer dan \u00e9\u00e9n baby <\/p>\n\n<\/div>\n<\/div>\n De International Society for Fertility Preservation (ISFP) adviseert dat vrouwen jonger dan 35 jaar tot vier pogingen kunnen ondernemen, terwijl vrouwen ouder dan 40 na \u00e9\u00e9n of twee cycli wellicht alternatieven zouden moeten overwegen.<\/p>\n\n<\/div>\n<\/div>\n Een IVF-cyclus duurt doorgaans 6 tot 8 weken. Het proces begint met het eerste consult, gevolgd door een ovari\u00eble stimulatie die 8 tot 14 dagen duurt, de eicelpunctie, de bevruchting, de terugplaatsing van de embryo\u2019s en de zwangerschapstest. De zwangerschapstest en de terugplaatsing van de embryo\u2019s vinden doorgaans 5 dagen na de bevruchting plaats. <\/p>\n\n<\/div>\n<\/div>\n Samenvatting \u2013 Is IVF halal? Over het algemeen is IVF in de islam toegestaan, mits het wordt uitgevoerd bij een getrouwd stel en het sperma en de eicel afkomstig zijn van dat stel. Dat betekent dat adoptie van sperma, eicellen of embryo\u2019s niet is toegestaan. <\/p>\n\n<\/div>\n<\/div>\n Uit onderzoek van de RMA blijkt namelijk dat vrouwen met drie normale embryo\u2019s een kans van 95% hebben om een baby te krijgen. Als men twee kinderen wil, zijn twaalf rijpe eicellen voor een jonge vrouw waarschijnlijk niet voldoende, en de meeste eicellen leveren genetisch normale embryo\u2019s op. <\/p>\n\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" IVF-behandeling (in-vitrofertilisatie in Turkije), ook wel bekend als in-vitrofertilisatie of kortweg IVF, is een complexe reeks procedures die tot de geboorte van een baby kan leiden. Het is een methode om onvruchtbaarheid te behandelen, een aandoening waarbij het voor de meeste stellen onmogelijk is om zwanger te worden, zelfs na een jaar proberen. In-vitrofertilisatie is […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":59987,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}}},"class_list":["post-59986","treatment","type-treatment","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","treatments-overige-behandelingen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/soracamed.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/treatment\/59986","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/soracamed.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/treatment"}],"about":[{"href":"https:\/\/soracamed.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/treatment"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/soracamed.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=59986"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/soracamed.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/59987"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/soracamed.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=59986"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Het proces waarbij rijpe eicellen worden gevormd<\/strong><\/h2>\n\n
Bepaalde medicijnen kunnen worden gebruikt om:<\/strong><\/h3>\n\n
\n
In-vitrofertilisatie Sperma afname<\/strong><\/h2>\n\n
In-vitro bevruchting <\/strong><\/h2>\n\n
Veelgestelde vragen over IVF<\/strong><\/h2>\n
Wat zijn de uitdagingen bij in-vitrofertilisatie?<\/strong><\/h3>\n
Hoe vaak kan een in-vitrofertilisatie worden uitgevoerd?<\/strong><\/h3>\n
Hoe lang duurt een in-vitrofertilisatie?<\/strong><\/h3>\n
Is IVF toegestaan binnen de islam?<\/strong><\/h3>\n
Hoe veel embryo’s na IVF is goed?<\/strong><\/h3>\n