Keloïd Behandeling Turkije

Een keloïd is een verheven litteken. Het kan overal ontstaan waar je een verwonding aan je huid hebt opgelopen, maar komt meestal voor op de schouders, oorlellen en wangen, of op de borst. Als je risico loopt op het ontwikkelen van keloïden, kun je ze op meer dan één plek hebben.

Keloïde littekens zijn op fysiek vlak niet schadelijk voor je gezondheid. Ze kunnen echter wel emotionele stress veroorzaken. Preventie of een vroegtijdige behandeling is van cruciaal belang.

Behandeling van keloïde littekens behoort tot de mogelijkheden. Als u niet tevreden bent over hoe een keloïde aanvoelt of eruitziet, overleg dan met een arts over hoe u het kunt verminderen of verwijderen. Bij een behandeling is het mogelijk dat een keloïde nog lange tijd aanwezig blijft of terugkomt.

Een keloïdachtig litteken kan zich binnen enkele maanden of jaren na het voorval ontwikkelen. De tekenen en symptomen kunnen onder meer zijn:

Een dikke, onregelmatige littekenvorming, meestal op de oorlellen, wangen, schouders of het midden van de borst.
Haarloze, glanzende, hobbelige, verheven huid.
De grootte varieert, afhankelijk van de afmetingen van de oorspronkelijke verwonding en de ernst ervan.

Oorzaken

Deskundigen zijn niet helemaal zeker van de oorzaken van de vorming van keloïden. De meesten zijn het erover eens dat het te maken heeft met het wondgenezingsproces. Collageen, een essentieel eiwit dat in het lichaam voorkomt, speelt een belangrijke rol bij de genezing van wonden. Wanneer er echter te veel van wordt aangemaakt, kunnen er keloïden ontstaan.

De vorming van keloïden kan worden veroorzaakt door elke vorm van huidbeschadiging, zoals acne, insectenbeten, injecties, piercings, brandwonden, ontharing of zelfs kleine bultjes en krasjes. Soms ontstaan keloïden zonder aanwijsbare reden.

Keloïden veroorzaken geen kanker en zijn niet besmettelijk.

Keloïden verschillen van hypertrofische littekens. Hypertrofische littekens blijven binnen de grenzen van het oorspronkelijke wondgebied en vervagen na verloop van tijd zonder behandeling.

De risicofactoren voor keloïden zijn:

• Een bruine of zwarte huidskleur hebben. Keloïden komen het meest voor bij mensen met een bruine of zwarte huidskleur. De reden voor deze aanleg is niet bekend.
• Een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van keloïden. Keloïden kunnen in de familie voorkomen, wat erop wijst dat de aandoening van generatie op generatie kan worden doorgegeven. Als je al eens een keloïd hebt gehad, loop je het risico om er nog meer te krijgen.
• Jonger zijn dan dertig. De kans op het ontstaan van een keloïd is groter als je tussen de 20 en 30 jaar oud bent.

Als je een verhoogd risico loopt op het ontstaan van keloïden, probeer dan deze zelfzorgmaatregelen om dit te voorkomen:

• Zorg ervoor dat u uw wonden goed verzorgt. Houd de wond schoon en vochtig. Reinig het gebied voorzichtig met milde zeep en water. Breng een gelijkmatige laag vaseline (Vaseline, Aquaphor) of een andere zalf aan. Breng de zalf indien nodig elke dag aan. Uw arts kan u aanraden een drukverband of siliconengelkussentje op de wond aan te brengen om de genezing te bevorderen. Volwassenen moeten gedurende zes maanden na een huidletsel proactief te werk gaan, terwijl jongeren tot 18 jaar dit gedurende een langere periode moeten doen.
• Het dragen van drukoorbellen in je oorlellen direct na het laten piercen van je oren kan helpen om keloïden te voorkomen.
• Bescherm je huid tegen beschadiging. Probeer te voorkomen dat je je huid verwondt. Vermijd tatoeages, piercings of cosmetische ingrepen. Zelfs kleine verwondingen zoals ingegroeide haartjes, krassen, snijwonden en schaafwonden kunnen leiden tot de vorming van een keloïd.
• Als u besluit om een operatie te ondergaan, bespreek dan met uw arts de kans op het ontstaan van keloïden. De arts kan operatietechnieken aanbevelen die de kans op het ontstaan van keloïden op de operatieplaats kunnen verminderen. Bespreek na de operatie de nazorg met uw arts en volg de richtlijnen nauwgezet op.

Wanneer het keloïd niet meer groeit:

• Een verscheidenheid aan texturen, van zacht tot stevig en plakkerig
• Paarsachtig, bruin of roodachtig, afhankelijk van je huidskleur
• Jeuk
• Ongemak

Behandeling

Behandelingen voor keloïden in Turkije omvatten het volgende. Een of meer van deze opties kunnen geschikt zijn voor uw specifieke situatie. Zelfs na een succesvolle afvlakking of verwijdering kunnen keloïden zich opnieuw ontwikkelen, soms groter dan voorheen. Soms kunnen er ook nieuwe ontstaan.

Behandeling van keloïden in Turkije

Bij recent ontstane keloïden kunnen compressieverbanden van rekbare stoffen of andere materialen een eerste behandelingsoptie zijn. Dezelfde methode kan worden toegepast na een operatie waarbij de keloïden zijn verwijderd. Het doel is om een litteken te verminderen of te laten verdwijnen door tijdens het genezingsproces druk uit te oefenen op de wond. Deze verbanden moeten gedurende een periode van 4 tot 6 maanden de hele dag door worden gedragen voordat ze effect sorteren, wat erg oncomfortabel kan zijn.

Corticosteroïdencrème

Het aanbrengen van een corticosteroïdcrème op recept kan helpen om de jeuk te verminderen.

Injectiemedicijn

Als u een kleiner keloïd heeft, kan uw arts proberen de dikte ervan te verminderen door cortison of andere steroïden te injecteren. U zult waarschijnlijk tot wel 6 maanden lang elke maand injecties nodig hebben voordat u ziet dat het litteken kleiner wordt. Mogelijke bijwerkingen van corticosteroïdinjecties zijn onder meer huidverlies, spatadertjes en een blijvende verandering in de kleur van uw huid (hypopigmentatie of hyperpigmentatie).

Het gebied bevriezen

Kleine keloïden kunnen worden verwijderd of verkleind door ze met vloeibare stikstof te bevriezen (cryotherapie). Het kan zijn dat herhaalde behandelingen nodig zijn. Mogelijke bijwerkingen van cryotherapie zijn onder meer pijn, blaren en kleurverlies (hypopigmentatie)

Laserbehandeling

Grotere keloïden kunnen worden afgevlakt met behandelingen met een gepulseerde kleurstoflaser. Deze techniek is ook effectief gebleken bij het verlichten van jeuk en het verkleinen van keloïden. Behandeling met een gepulseerde kleurstoflaser kan in meerdere sessies worden uitgevoerd, met een tussenperiode van 4 tot 8 weken. Uw arts kan u aanraden om lasertherapie te combineren met cortisone-injecties. Mogelijke bijwerkingen, die vaker voorkomen bij patiënten met een donkere huidskleur, zijn onder meer hyperpigmentatie, hypopigmentatie, korstvorming en blaarvorming.

Straling behandeling

Lage doses röntgenstraling, in combinatie met of na het operatief verwijderen van een keloïd, kunnen de littekens verminderen of verkleinen. Herhaalde behandelingen kunnen nodig zijn. Mogelijke bijwerkingen van bestralingstherapie zijn huidproblemen, en op de langere termijn kan het risico op kanker toenemen.

U kunt bij Soracamed een aanvraag indienen voor een keloïdbehandeling in Turkije.

Behandeling van keloïden in Turkije: chirurgische verwijdering

Als uw keloïd niet op andere behandelingen reageert, kan uw arts chirurgische verwijdering aanbevelen, in combinatie met andere behandelingsmethoden. Een operatie is een risicovolle ingreep, met een recidiefpercentage tussen 45% en 100%.

Behandeling van keloïden in Turkije: alternatieve geneeskunde

Er bestaat geen bewezen natuurlijke methode om keloïde littekens op het lichaam te verwijderen. Uit enkele klinische onderzoeken is gebleken dat uienextract, aangebracht in de vorm van een crème of pasta, kan helpen om het uiterlijk en de textuur van keloïde littekens te verbeteren en ongemak en jeuk te verminderen.

Toekomstige behandelingen die in aanmerking zouden kunnen komen

Onderzoek naar wondgenezing en keloïdvorming ziet er veelbelovend uit. Voorbeelden hiervan zijn:

• Experimentele crèmes en injectables die bedoeld zijn om de ontwikkeling van keloïden te stoppen en te beperken.
• Botulinetoxine type A (Botox) om de wondgenezing te versnellen.
• Identificatie van genetische markers in keloïdweefsel.
• Stamceltherapie.

Levensstijl en huismiddeltjes

Bekijk deze tips voor zelfzorg bij de behandeling van keloïden in Turkije:

• Behandel uw wond volgens de instructies. Wondverzorging kan lang duren en compressieverband kan ongemak veroorzaken. Volg het door uw arts aanbevolen behandelplan nauwkeurig op, aangezien deze stappen essentieel zijn om keloïden te voorkomen.
• Breng een crème tegen jeuk aan. Dit soort vrij verkrijgbare crème kan de jeuk verlichten.
• Breng siliconengel aan. Het gebruik van vrij verkrijgbare siliconengel kan de jeuk helpen verlichten.
• Bescherm het gebied tegen herhaling van letsel. Voorkom irritatie van het keloïd door geen kleding of andere voorwerpen te dragen die wrijving of letsel veroorzaken.
• Bescherm je huid tegen schade door de zon. Blootstelling aan de zon kan de kleur van je keloïd veranderen, waardoor het meer opvalt. Deze verandering kan lang aanhouden. Als je naar buiten gaat, bescherm het keloïd dan met een ruime laag zonnebrandcrème.

Voorbereiding op uw afspraak voor de behandeling van keloïden in Turkije
Raadpleeg uw arts als u veranderingen in uw huid opmerkt die erop kunnen wijzen dat er een keloïd is ontstaan, of als u al geruime tijd met een keloïd leeft en op zoek bent naar een behandeling. Na uw eerste bezoek kan de arts u doorverwijzen naar een arts die gespecialiseerd is in de diagnose en behandeling van huidaandoeningen (dermatoloog).

Het kan handig zijn om, indien mogelijk, een familielid of vriend(in) te vragen om mee te gaan naar je afspraak. Je vriend(in) of familielid kan aanvullende informatie geven over je aandoening en je helpen herinneren wat er tijdens de afspraak is besproken.

Hoe wordt de behandeling van keloïden in Turkije uitgevoerd?

De behandeling van keloïden in Turkije kan uiterst frustrerend en moeilijk zijn. Bovendien bestaat er meestal geen effectieve ‘standaardbehandeling’ die voor iedereen geschikt is. Er zijn verschillende opties, waaronder corticosteroïdinjecties, bestralingstherapie en chirurgische verwijdering. In veel gevallen is het mogelijk om behandelingen te combineren. Dit kan nodig zijn.

Kan een behandeling van keloïden in Turkije worden vermeden?

Hoewel er geen definitieve oplossing bestaat om keloïden te voorkomen, zijn er wel maatregelen die u kunt nemen om de kans op het ontstaan van een keloïd zo klein mogelijk te maken. Hieronder vallen het voorkomen van onnodig huidletsel, het schoon en beschermd houden van de wond tijdens het genezingsproces, het beperken van rek of spanning op het litteken tijdens de genezing, en het vermijden van piercings of tatoeages.

Is de behandeling van keloïden in Turkije gevaarlijk?

De behandeling van keloïden in Turkije is niet besmettelijk en niet schadelijk, maar is wel niet zonder risico’s en kan pijn, ongemak of jeuk veroorzaken. In sommige gevallen kunnen keloïden, afhankelijk van hun grootte en locatie, ook de beweeglijkheid van gewrichten belemmeren, problemen met de haargroei en huidinfecties veroorzaken, en de normale lichaamsfuncties verstoren.

Kan een keloïd in Turkije na de behandeling weer terugkomen?

Keloïden die in Turkije zijn behandeld, hebben echter de neiging om terug te komen, zelfs na een succesvolle behandeling. Daarom is het van cruciaal belang om het behandelde gebied van het keloïd goed in de gaten te houden en onmiddellijk actie te ondernemen zodra het weer begint te groeien en terugkomt. Het percentage recidieven bij keloïde littekens varieert afhankelijk van de toegepaste behandeling.

Het is belangrijk om te bedenken dat de kans op keloïde littekens kan worden beïnvloed door andere factoren, zoals de plaats van het litteken, de grootte van de wond en de aanleg van de persoon om keloïden te ontwikkelen. Een consult dat is afgestemd op het specifieke litteken helpt u bij het bepalen van de meest effectieve behandelingsoptie voor uw specifieke situatie.

Het positieve is dat we beschikken over de apparatuur om patiënten een gepersonaliseerde behandeling te bieden die erop gericht is de esthetische resultaten te maximaliseren en het terugkeren van keloïden zoveel mogelijk te beperken. Onze deskundige chirurgen passen een spanningsvrije hechttechniek toe, wat een belangrijke factor is voor het bereiken van de meest esthetische resultaten en voor het verminderen van het terugkeren van keloïden na de ingreep.

Wat zijn de behandelingsmogelijkheden voor keloïden in Turkije?

Hier volgt een overzicht van de meest voorkomende behandelingen voor keloïden in Turkije:

1. Injecties met corticosteroïden Injecties met corticosteroïden zijn de meest gebruikelijke eerstelijnsbehandeling voor keloïde littekens. Steroïden verminderen ontstekingen, verzachten het littekenweefsel en zorgen ervoor dat de littekens kleiner en zachter worden en minder jeuken.
2. Lasertherapie: Het gebruik van lasers kan een uitstekende manier zijn om het uiterlijk van diverse littekens te verbeteren en tevens de effectiviteit van de behandeling van keloïden te vergroten. Net als bij steroïden kunnen verschillende soorten lasers het littekenweefsel verminderen, waardoor littekens minder opvallen, gladder worden en er qua uiterlijk en kleur beter uitzien.
3. Stralingstherapie: Stralingstherapie is een gerichte methode om herhaling van keloïden na chirurgische verwijdering te voorkomen. Het is niet alleen een manier om de resterende microscopisch kleine keloïdcellen na chirurgische verwijdering te elimineren, maar het kan ook het littekenvormingsmechanisme van het lichaam een „schok“ toebrengen, waardoor wordt voorkomen dat het lichaam een keloïdtraject vormt.
4. Verwijdering van een operatielitteken: Chirurgische correctie is een effectieve manier om de vorm en positie van littekens aan te passen, met als doel het grotere, dikkere litteken te vervangen door een slanker en gladder litteken. Het verwijderen van keloïde littekens kan succesvol zijn, maar als deze ingreep op zichzelf wordt uitgevoerd, gaat dit gepaard met een verhoogde kans op herhaling. Het recidiefpercentage voor keloïden die uitsluitend chirurgisch worden behandeld, ligt tussen de 70 en 90 procent. Door chirurgie te combineren met andere therapieën, zoals corticosteroïdinjecties of bestralingstherapie, kan de kans op herhaling echter verder worden verminderd. In combinatie met steroïdinjecties ligt het recidiefpercentage tussen de 35 en 50 procent. In combinatie met bestralingstherapie kan het recidiefpercentage van keloïden dalen tot slechts 5% – 10%.

Wat is SRT precies en wat is het doel ervan?

De behandeling die bekend staat als oppervlakkige bestraling (SRT) is een niet-invasieve behandeling die zich heeft bewezen effectief te zijn bij het verkleinen van de omvang en frequentie van keloïde behandelingen in Turkije.

Er bestaan verschillende vormen van straling, variërend van UV-straling als gevolg van blootstelling aan de zon tot gerichte medische straling die wordt gebruikt voor de behandeling van diverse aandoeningen. SRT onderscheidt zich doordat het gebruikmaakt van een lage stralingsdosis om de cellen aan te pakken die keloïden veroorzaken. De straling dringt slechts door tot in de bovenste huidlaag en vormt een veilige en nauwkeurige behandeling. SRT wordt doorgaans toegediend in meerdere sessies die slechts één of twee minuten duren. De meeste patiënten ervaren slechts een licht ongemak in de arm die wordt bestraald met SRT, ter hoogte van de operatieplaats.

Uit onderzoek is gebleken dat SRT zeer effectief is bij het voorkomen van het terugkeren van keloïden na een operatie. In één onderzoek bedroeg het recidiefpercentage voor met SRT behandelde keloïden ongeveer 5 procent, terwijl dit percentage bij keloïden die na de operatie met corticosteroïdinjecties werden behandeld, opliep tot wel 50 procent.

Is SRT risicoloos?

SRT is zeer veilig en wordt goed verdragen door patiënten; er treden slechts enkele bijwerkingen op. Patiënten kunnen last krijgen van lichte jeuk of roodheid rond het behandelingsgebied, maar dit verdwijnt doorgaans na enkele dagen.

Veranderingen in de pigmentatie, zoals hyperpigmentatie (donkere vlekken) of hypopigmentatie (lichtere vlekken), kunnen het gevolg zijn van bestralingstherapie, maar ook van het toedienen van steroïden en laserbehandelingen. De frequentie waarmee deze veranderingen optreden na SRT voor keloïden kan echter worden beïnvloed door verschillende factoren, waaronder de stralingsdosis en het huidtype van de patiënt. Bij de meeste patiënten merken de pigmentcellen na verloop van tijd weer hun normale toestand terug.

Het is belangrijk om te onthouden dat SRT niet voor iedereen met keloïde littekens geschikt is. Tijdens uw afspraak zullen we u helpen bepalen of SRT voor u een haalbaar alternatief is, afhankelijk van factoren zoals de grootte en de locatie van uw keloïde, eventuele medische voorgeschiedenis en uw algemene gezondheidstoestand.

Wat is het verschil tussen excisie en spanningsvrije hechting bij keloïden?

Excisie is een effectieve behandelmethode voor keloïden, waarbij deze chirurgisch worden verwijderd. De ingreep moet nauwkeurig worden uitgevoerd, aangezien het zichtbare deel van de wond aan het oppervlak vaak slechts het ‘topje van de ijsberg’ is en de pathologische keloïdeweefselbundels zich verder in de huidlagen uitstrekken. Zodra de gehele keloïdepathologie is verwijderd en de wond is hersteld, kan deze worden gesloten. Als de keloïdewond echter onder spanning wordt gesloten, bestaat de kans dat het littekenweefsel ook in een keloïde verandert.